Een tijger in Zenderpark

witte tijger, nachtvlinder, foto Wim Leseman
Standaard

Tekst en foto’s Wim Leseman – Op donderdag 26 mei, ruim een maand na de officiële opening van onze IJsselsteinse Vlinderidylle gaan Clarie van de Langeberg en ik weer vlinders tellen op de Vlinderidylle en Zenderparkroute.

Afgevlogen koolwitjes

afgevlogen koolwitjeWe zien dat er steeds meer planten opkomen na het inzaaien van de idylle. Aan het begin van de vlinderidylle zien we een flink aantal lieveheersbeestjes die druk bezig zijn voor het nageslacht te zorgen. We vragen ons intussen af of we weer argusvlinders te zien krijgen. Het is immers de tijd dat dit soort vlinder weer te zien is. De argusvlinder vliegt van half april tot half oktober. Vorig seizoen hebben we een flink aantal argusvlinders gezien, terwijl dit soort vlinder in Nederland flink in aantal afneemt. Veel witjes fladderen en dartelen om ons heen. Na deze bestudeerd te hebben komen we er achter dat dit afgevlogen kleine koolwitjes zijn waarvan een aantal flink beschadigd. Afgevlogen noemen we die vlinders die er al flink wat vlieguren op hebben zitten, vaak door littekens zijn beschadigd (beten van libellen en vogels) en waarvan de zon de kleur van de vleugels al aardig heeft doen verbleken.

Opbrengst is pover

Naast het klein koolwitje zien we nog enkele bonte zandoogjes vliegen. De opbrengst, nadat we tot het eind van de vlinderidylle gewandeld hebben, was erg pover. Jammer, maar ook niet geheel onverwachts. Het gebied van de vlinderidylle was nog niet zo lang geleden gemaaid en weer ingezaaid. Meer kunnen en mogen we (nog) niet verwachten.

De witte tijger

witte tijger, nachtvlinder, foto Wim LesemanOp de Zenderparkroute zie we even later vanuit onze ooghoeken iets wits naar beneden dwarrelen verdwijnend het lange gras in. Na wat speurwerk vinden we de vlinder, een “witte tijger” een nachtvlinder die midden op de dag blijkbaar toch even actief dacht te moeten zijn. Een mooi wit nachtvlindertje met talrijke kleine zwarte vlekken met een kop als een soort “bontmuts”. De vlinder was prima te fotograferen omdat de witte tijger zich dood houdt als ze verstoord is. Waardplanten van deze vlinder en die groeien op onze telroute zijn de grote brandnetel (Urtica dioica) en de gewone paardenbloem (Taraxacum officinale). De “witte tijger” komt voor in open tot half beschaduwde biotopen, in open bossen en op droge tot vochtige graslanden. Leuk dat we deze vlinder ontdekten omdat we deze nog niet eerder in ons telgebied hadden gezien. Langs het water laten we ons telkens weer verrassen door de mooie velden met bloemen zoals rode klaver, boterbloemen, rode en witte smeerwortel. Veel mensen in IJsselstein zullen zich niet realiseren dat er een prachtig natuurgebiedje achter de geluidswal ligt.